Dronten, 25 juli 2011
Aanleiding
Van de week plaatste ik onderstaand berichtje op Facebook en daar kwamen nogal wat reacties op. Vandaar dat ik er nu wat dieper op wil ingaan, want inderdaad... mijn opmerking heeft een geschiedenis en ik merk dat de Heer daar doorheen aan het spreken is. Aan jullie om het biddend te toetsen!
Dit is wat ik schreef:
"Tegenwoordig lijkt het wel een mantra: het hebben van intimiteit met God. Niks mis mee, maar als uit die intimiteit met de LEVENDE HEER geen leven voortkomt, geen zichtbare, aanwijsbare vrucht, dan stelt die intimiteit geen fluit voor. Sorry dat ik het zo cru zeg, maar dan zijn we net kippen, die broeden op een onbevrucht ei."
Intimiteit met God
Intimiteit met God is een uitdrukking die niet nieuw is. De laatste 20 jaar is het een veelgebruikte term in evangelische kringen, er is een soort lingo rondom ontstaan wat voor de ingewijden heel vanzelfsprekend klinkt, maar waarvan ik soms denk: "als we dit maar vaak genoeg tegen elkaar zeggen, dan denken we dat 'intimiteit' dit of dat is, maar is dat nu werkelijk allemaal waar?"
Het woord intimiteit zelf kom je niet tegen in de bijbel, maar het begrip wel. De NBG heeft het over 'vertrouwelijke omgang' en de Heer zelf spreekt over "Zijn vrienden" (Henoch, Abraham, Mozes, David, noem maar op).
Mensen van vlees en bloed die Hem durfden naderen in vrijmoedigheid, die met Hem spraken van aangezicht tot aangezicht en van Hem ook duidelijke beloften, taken kregen en ze ook trouw vervulden, met al hun lek en gebrek overigens!
Ook kunnen we zien dat er Bijbelgedeelten zijn die over intimiteit gaan, waaruit we Gods verlangen kunnen zien naar Zijn Bruid. Het boek Hooglied bijvoorbeeld, en bepaalde hoofdstukken uit Jesaja.
Verlangen naar intimiteit met God is iets dat ook Gods hart heeft. God is een God van RELATIE.
Zelf ben ik 23 jaar betrokken geweest bij de internationale gebedsbeweging Lydia Fellowship International, die het motto heeft: "Wat Hij u ook zegt, doe dat!" (Joh. 2:5).
Luisteren
Om te kunnen doen wat de Heer zegt, is het cruciaal om eerst stil te worden en naar Hem te luisteren! In die stilte, die intimiteit, leer je om van God te horen! Dat heeft me gevormd, en mijn ervaring is nog steeds dat deze 'intimiteit met God' nooit iets vanzelfsprekends is!
Ik ben al tastende gegroeid naar een herkennen van de aanwezigheid van de Heer; soms blijft Hij gewoon zwijgen in Zijn liefde. Soms ook spreekt Hij... een bemoediging, een opdracht, een liefdevolle vermaning. Zo voedt Hij me op en zo groei ik op tot volwassenheid.
Leerschool
Die leerschool is voor iedereen, daar is geen zalving voor nodig, dat is niet voor supergeestelijke hotemetoten, dat is voor mensen die met hun hele hart tegen Hem zeggen: "Heer, ik wil U kennen, ernaar jagen om U te kennen!"
En dan laat Hij Zich ook kennen door Zijn Woord en door Zijn Geest - die twee, altijd samen!!! Het Woord en De Geest.
Maar het spreken van de Heer is nooit zomaar - het gaat ergens over!!! Meestal heeft dat te maken met iets dat Hij ons toevertrouwt! Iets dat we uit moeten spreken, uit moeten bidden in geloof, of iets dat we moeten DOEN.
Daar komt vrucht uit voort. Blijvende vrucht. Jezus deed alleen wat Hij de Vader zag doen, en wat de Vader Hem zei.
Wisselwerking
Het is alleen maar logisch dat de Heer tot ons gaat spreken als wij verlangend tot Hem roepen: Heer, ik wil U kennen, ernaar jagen U te kennen!" En op Zijn spreken komt dan weer ónze respons. Het is een wisselwerking.
De ander
Intimiteit in een huwelijk kent datzelfde. Ware intimiteit - intimiteit die in balans is - gaat altijd om de ander! Nooit om onszelf. Jezelf overgeven aan die ander. En die ander aan jou!
De Heer heeft Zich volledig voor ons overgegeven. De enige respons hierop is dat wij ons volledig aan Hem geven! Niet meer, en niet minder! En jezelf overgeven is niet anders dan doen wat Hij zegt!
De Kerk (wij dus!) wandelt daar niet echt in - heel veel in ons verlangen naar intimiteit draait om onszelf, om onze genezing, om onze ziel, ons goed voelen. Is dat verkeerd? De Heer is toch gekomen om ons te herstellen, te genezen, te vervullen met Zijn liefde... enz.enz.?
Volwassen worden
Ja, er kunnen seizoenen zijn dat we het nodig hebben om "als een kind bij de Vader op schoot te zitten."
Maar er komt een dag dat de Heer ons op onze benen zet, een liefdevol tikje op ons achterste geeft en ons aanspoort: "En nu je kamer opruimen, zoals Ik gezegd heb!
Bruid en Bruidegom
"Mijn ervaring is dat de Heer ons veel serieuzer neemt in ons verlangen om Hem te kennen, dan wij dat zelf doen. Hij verlangt naar een Bruid die naast Hem staat met een hart dat bonkt met dezelfde passie als het Zijne.
Een Bruid die zich uitstrekt om de dingen te doen die Zijn hart raken, in dezelfde gezindheid - tussen hen zijn niet zoveel woorden nodig, er is een liefdevol begrijpen die ontstaan is in die intimiteit.
Hij heeft zich volledig voor haar overgegeven en haar passie en liefde gaan naar Hem uit om datzelfde te doen voor Hem, haar leven neerleggen voor Hem.
Beeld
Het is al jaren geleden dat ik een beeld kreeg van een tienerbruidje dat voor de spiegel stond. Ze was haar bruidsjurk aan het passen en vol enthousiasme over het beeld dat ze zag in de spiegel draaide ze naar alle kanten om zichzelf goed te kunnen zien.
Op de tafel achter haar lagen allemaal kantjes, strikjes, lintjes, half afgemaakte corsages. Het was nog één grote chaos. Ze was nog lang niet klaar. De deur van de kamer stond half open en in de opening stond de Bruidegom. Ze merkte Hem niet op.
Ik vroeg aan de Heer wat Hij met dit beeld bedoelde, en Zijn prompte antwoord raakte me diep: "Ik ben de eenzaamste Bruidegom in de Kerk!"
Kerk
Ik geloof dat dit waar is. Het is niet zo dat de Kerk niet weet wat de Bruidegom wil; we willen ook wel Zijn hart raken, maar heel veel van wat we doen draait toch altijd weer om onszelf. De Bruid weet vooral heel goed waar ze zelf behoefte aan heeft!
De Kerk is niet klaar voor de komst van de Bruidegom. De Kerk lijkt net dat tienerbruidje dat helemaal opgaat in haar eigen spiegelbeeld en het niet merkt dat de Bruidegom in de deuropening staat. We zijn wel druk, maar veel draait toch om onze eigen passie!
Natuurlijk, intimiteit heeft alles te maken met passie, passie om te doen wat de Bruidegom raakt, het kleinste woordje van Hem op te vangen en ermee aan de slag te gaan omdat we weten dat het Hem blij zal verrassen.
Bruiloft
Wij gaan een bruiloft tegemoet, waarin het nu eens niet allemaal draait om de Bruid, maar om de Bruidegom. De Heer verlangt naar een volwassen Bruid die naast Hem staat - haar bruidsjurk en haar "combat boots" nog aan.
Ze kijkt vol liefde naar Hem op, triomfantelijk ook, want met Hem kon ze alles aan en in Hem was ze meer dan overwinnaar.
Feest
Zo mogen we in het leven staan, samen met Hem en aan het einde zal Hij zeggen: "Goed gedaan lieverd, over weinig ben je trouw geweest, over veel zal Ik je stellen! Nu kan het feest beginnen."
Bron: http://www.huisvangebedtwente.nl/
